Dodie & Mart in Zuid Afrika

Op veler verzoek even een kort reisverslag van onze reis door Zuid Afrika van 3 tot/met 26 november 2004.

Als je er zoals wij, nooit eerder geweest bent, heb je waarschijnlijk net als wij hadden, weinig idee hoe het land eruit ziet of wat je daar aan zult treffen.

De route die wij hebben genomen is grofweg de volgende:

Kaapstad e.o. - Stellendam - Oudtshoorn - Hermanus - (Tuinroute) - Port Elisabeth - Alliwal North - door Lesotho - Bethlehem - door het Golden Gate Park - Drakensbergen - Mooi Rivier - Durban - noordelijke kustroute (Umfolozipark) - door Swaziland - Krugerpark - Panoramaroute met Blyde Rivier Canyon - en via Middelburg naar Pretoria en Johannesburg, waar we het vliegtuig naar huis namen. Iets meer dan 6000 km.
 

(klik op de plaatjes om die in
een apart venster groter te zien)

Kaapstad is een mooie stad en het is er groen. De tuinroute belooft in z'n naam meer dan er is. Het is een mooie route door een groen landschap achter de kust, waar vooral veel tuinderijen en kwekerijen zijn.

Richting Oudshoorn wordt het droog met eindeloze graanvelden, begrensd door een hoge bergketen. Je ziet er eindeloze struisvogelfarms. Struisvogels zijn redelijk tam, ze zijn leuk om te zien en ze smaken heerlijk.
 

We hebben aan de waterkant gelunched, maar geen walvis gezien. Er zitten daar mensen hele dagen met verrekijkers op die beesten te wachten, maar zo nieuwsgierig waren wij niet.
 

Wel hebben we er een uurtje in de branding gestaan want de golven langs de zuidkust van Afrika zijn magnifiek en worden druk bezocht door surfers. Zwemmen is niet mogelijk en niet aan te raden, tenzij je levensmoe bent.

Wel bezochten wij Addo Olifantenpark. Je ziet er naast olifanten ook zebra's en antilopen, zwijntjes en veel vogels.
 

Net als bij Oudshoorn is het droog, geel gras met bergruggen links en rechts in de verte en vooral veel graanvelden, en als je noordelijker komt een beetje Nevadawoestijn, met droge struikjes en harde plantjes (Legune) waar de struisvogels dol op zijn en die zie je er dan ook bij honderden.
 

De blanken wonen in prachtige huizen, hebben de mooie banen, de auto's, etcetera. De zwarten wonen in townships bij de grote steden, en verspreid over het land in, wat het beste te omschrijven is als 'volkstuintjes. Een klein huisje of grashut (2x3 mtr) met een tuintje. Overal lopen de koeien los en lopen ook op de weg.

De vrouwen doen alles, de mannen slapen onder een boom of werken aan de wegen in een zeer traag tempo.
 

De blanken zie je alleen in auto's en soms in de supermarkt. Alle blanken hebben één of meerdere zwarte vrouwen voor het huishouden en één of meerdere zwarte mannen voor de tuin.
 

Het land is droog, de mensen arm. Je ziet er voornamelijk grasland met kleine groepjes koeien die begeleid worden door een herder. Dat is een zwarte man met een ijsmuts op en een deken om zich heen geslagen. Vreemd als je bedenkt dat het daar 38°C is.

In dat land en ook in de hoofdstad Maseru zie je geen blanken. We wilden er overnachten maar omdat het vreemd is om als enige blanken in een zwarte stad te vertoeven (we zagen er niet één) zijn we maar weer verder getrokken.
 

Bij het Drakengebergte was het voor het eerst wat bewolkt en vochtig, en dus heel groen. Verfrissend.

Daarna reden we door eindeloze suikerrietvelden naar Durban, een stad met wolkenkrabbers, een mooie boulevard en veel watersport.
 

Ook vliegt daar de Hadidah vogel, een soort bruine Ibis, die bij het krieken van de dag (plm. half 5) je al wakker krijst met het geluid dat hem de naam gaf.

We bezochten het Umfolozipark waar we ook weer verschillende dieren zagen die je hier alleen in een dierentuin ziet.
 

Swaziland is een koninkrijk met een gekozen koning, die volgens een heel speciaal protocol wordt gekozen.

We overnachtten in een wildreservaat in een B-hive (beehive = grashut in de vorm van een bijenkorf) waar je ongeveer kruipend naar binnen moet. Een beetje kamperen dus, met een washok, een open lucht restaurant met lange tafels waar je aan moet schuiven en een impala-stoofpotje te eten krijgt.

Na het eten kregen we een dansvoorstelling van Swazi in authentieke “klederdracht” (veren en huiden). Tussen de B-hives liepen impala’s en wrattenzwijntjes te scharrelen.

We verlieten Swaziland op weg naar Krugerpark.
 

Om 5 uur schijnt de zon al volop en is het er overal al een drukte van belang. De dag begint er vroeg dus en de werknemers beginnen om half 8 al. Dat was wel even wennen.
 

De wegen erdoorheen beslaan maar 4% dus de kans dat je veel wild tegenkomt is relatief klein. Een kwestie van geluk dus. Het was er ook weer 38°C en je mag je auto niet uit.

We zagen een leeuw, diverse olifanten, giraffes, nijlpaarden (het gevaarlijkste dier van Zuid Afrika, wisten wij ook niet) heel veel soorten bokken, o.a. springbok, waterbok, grijze bok, rooibok, impala’s, gnoe’s, zebra’s, wilde honden, wrattenzwijnen, roof- en andere vogels, veel soorten hagedissen tot wel die van 80 cm groot, krokodillen, maraboes, grote gekleurde reigers, duizendpoten (787 poten om precies te zijn), mestkevers, mongooses, en nog veel meer.

We hebben 30 uur rond gereden en de bosjes ingetuurd. Toen hadden we een stijve nek en branderige ogen en was het wel genoeg.
 

Groen en fris, waar het ook wel eens regent en onweert, maar vooral ’s nachts, en dat was ook het geval toen wij er waren. Een erg mooie route dus.
 

Met hen bezochten we nog een leeuwenpark. Ook het Apartheidsmuseum hebben we bezocht. Erg indrukwekkend, vooral als je beseft dat de apartheid dit jaar pas 10 jaar is afgeschaft. Met veel televisie en filmbeelden ging de historie van Zuid Afrika er in korte tijd met kolenschoppen doorheen en geen gruwelijkheid bleef ons bespaard. Een bezoek dat we niet snel zullen vergeten. We voelden ons schuldig Nederlander te zijn…
 

Op het dak had je een schitterend uitzicht over Pretoria en omstreken en kon je zelfs Johannesburg 50 km. verderop, zien liggen.
 

Als je van boven op de steden neerkijkt zie je dik beboste heuvels met villa’s ertussen en in het midden een plukje wolkenkrabbers.
 

Een prachtig land en een geweldige vakantie, die we niet snel zullen vergeten!!

Groetjes, Mart & Marianne
27 november 2004
 

Tekst: Dodie; opmaak en foto's: sh0rtie (de foto's die je hier ziet zijn dus niet de foto's van Dodie's reis !).

Laatste aanpassing op 28 nov 2004 02:17 +0100